NowaNadzieja.com.pl

Fundacja Na Rzecz Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym

 

Metoda Krakowska jest programem terapii dzieci z różnymi zaburzeniami zarówno rozwojowymi, jak i genetycznymi. Twórczyniami tejże metody są siostry – Elżbieta Wianecka i Jagoda Cieszyńska – które zainspirowane pracą własnej mamy (Wacławy Zuziowej) opracowały kompleksowy program terapeutyczny dla dzieci, których rozwój nie przebiega prawidłowo. Metoda szczyci się wieloletnim doświadczeniem, a instytucjonalnie związana jest z Katedrą Logopedii w Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie oraz Zespołem Diagnozy i Terapii Języka  (obecnie Zespołem Wczesnego Wspomagania w Ośrodku dla Dzieci Niesłyszących).

Podstawowym założeniem metody jest dotarcie do dziecka poprzez stymulację jezykową, a jeśli jest to niemożliwe – poprzez wykształcenie alternatywnej formy komunikacji (pismo), która ma prowadzić do wzbudzenia w dziecku potrzeby i chęci mowy.

Metoda Krakowska to nie tylko stymulacja mowy oraz nauka czytania i pisania. Program terapeutyczny obejmuje całe spektrum zagadnień związanych z rozwojem dziecka, jednak nie jest on tak mocno uwypuklony jak uprzednio wspomniane umiejętności komunikacji. Profesor Jagoda Cieszyńska określa potrzeby rozwojowe, jakie posiada każde dziecko. W skład tych potrzeb wchodzi zarówno komunikacja, jak i naśladowanie, choćby w postaci sikania pod drzewko.

Czytaj więcej...

Dziecko autystyczne powinno być objęte opieką logopedyczną nawet jeśli nie jest możliwe dotarcie do niego metodą bezpośrednią i zastosowanie ćwiczeń, które ułatwiają komunikację słowną. Wówczas w terapii logopedycznej stosowane są metody pośrednie, tj: usprawnianie ruchowe, manualne. Podstawowym warunkiem pracy logopedy z dzieckiem autystycznym jest rozpoznanie jego deficytów, umiejętności, stanu zdrowia, czy poziomu intelektualnego. Wstępna analiza stanu zdrowia dziecka autystycznego jest weryfikowana stale w trakcie trwania terapii.

Czytaj więcej...

Metoda Dennisona - Kinezjologia Edukacyjna, zwana też Gimnastyką Mózgu, jest metodą wspomagającą naturalny rozwój psychofizyczny dziecka. To ćwiczenia relaksacyjne i energetyzujące służące integracji półkul mózgowych w celu efektywniejszego działania. Jej twórcą jest Paul Dennison , który wykorzystał ruch jako podstawę do uczenia się i funkcjonowania na optymalnym poziomie. Metoda ta jest prosta, sprzyja harmonijnemu rozwojowi, a stosowana cierpliwie i wytrwale, pomaga przezwyciężyć rozmaite trudności dziecka.
P. Dennison uważa, że wiele pro¬blemów z intelektualnym i emo¬cjonalnym funkcjonowaniem człowieka wynika ze złego współdziałania obu półkul mózgowych i z braku równowagi między nimi. Mózg nie jest bo¬wiem narządem symetrycznym - każda z półkul ma nieco inne zadania. Lewa półkula jest odpowie¬dzialna za analizę szczegółów, wnioskowanie i operowanie mową. Prawa pamięta znajome twarze i steruje naszym życiem emocjonalnym, a choć nie włada językiem, nadaje naszym przeżyciom wyraz mimiczny (u osób leworęcznych role obydwu półkul są zwykle odwrócone). Dziecko, którego rozwój przebiega w sposób nieskrępo¬wany, w naturalny sposób ćwi¬czy obie półkule. Dzięki ich har¬monijnej współpracy z łatwością przyswaja sobie kolejne umiejętności i ma szansę na pełny rozwój swoich talentów. Brak równowagi między pracą obydwu półkul mózgowych prowadzi do rozmaitych zakłóceń.
Dennison odkrył wysoką korelację pomiędzy niemożnością wykonywania ruchów naprzemiennych a tendencją do występowania trudności w uczeniu się. A wiadomo, że największe trudności z ruchami naprzemiennymi mają dzieci niepełnosprawne.

Czytaj więcej...

Program “Neurosensomotorycznej Integracji Schematów Odruchów w koncepcji dr Swietłany Masgutowej”, skierowany jest do osób z wyzwaniami, zaburzeniami w rozwoju psychoruchowym w różnym stopniu zaawansowania oraz różnym wieku.
Główną koncepcją programu jest układ ruchów pierwotnych przedstawiających naturalne, genetycznie zaprogramowane wewnętrzne zasoby człowieka.
W ramach tej koncepcji następuje usprawnienie zaburzonych schematów odruchów przeszkadzających rozwojowi motoryki kontrolowanej dziecka lub osoby dorosłej. Koncepcja jest ukierunkowana na zabezpieczenie odpowiedniego neurologicznego funkcjonowania.

Czytaj więcej...

Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne (Sherborne Developmental Movement – SDM) jest wszechstronna i uniwersalna, urzeka prostotą i naturalnością. Swoją popularność zawdzięcza przede wszystkim temu, że jest to system ćwiczeń, a raczej zabaw – relacji.

Nazwa metody – Ruch Rozwijający – odzwierciedla jej główne założenia, czyli rozwijanie świadomości własnego ciała i otaczającej nas przestrzeni, usprawnianie ruchowe, dzielenie przestrzeni z innymi osobami oraz nawiązywanie z nimi bliskiego kontaktu za pomocą ruchu i dotyku.

Stosowana jest przede wszystkim w celu wspomagania rozwoju psychoruchowego dzieci oraz w terapii osób niepełnosprawnych intelektualnie i fizycznie, stymulując rozwój emocjonalny, społeczny i poznawczy. Jednak możliwości korzystania z niej są praktycznie nieograniczone, bowiem może być stosowana w każdym wieku i bez względu na poziom rozwoju umysłowego, fizycznego i ruchowego. Weszła do powszechnego użytku w placówkach opiekuńczo-wychowawczych, edukacyjnych, rehabilitacyjnych dla dzieci z zaburzeniami rozwoju psychicznego i fizycznego. Udział w zajęciach prowadzonych MRR ma też na celu wspieranie prawidłowego rozwoju psychoruchowego dzieci bez zaburzeń.

Program TEACCH jest to program terapii i edukacji dzieci autystycznych i mających zaburzenia w komunikacji oparty na pracy psychopedagogicznej.

Rozpoczęty został w 1966 r. w Północnej Karolinie/USA przez prof. Schoplera i jego współpracowników. Przez tak długi okres czasu zostały opracowane i sprawdzone metody oraz programy nauczania dzieci z autyzmem. W przeprowadzonych badaniach stwierdza się, że przynosi on dzieciom duże korzyści. Wg tego programu  proces nauczania i pracy z dzieckiem rozpoczyna się od oceny poziomu rozwojowego dziecka, jego profilu psychoedukacyjnego PEP, jego deficytów i mocnych stron.

Na podstawie PEP opracowuje się strategię nauczania, która ma pomóc w realizacji krótkotrwałych i odległych celów nauczania za pomocą ćwiczeń. Cele te wprowadza się w życie poprzez indywidualne programy terapeutyczne. Muszą one być pilotowane przez specjalistę, który dokonuje oceny postępów w rozwoju dziecka i modyfikuje program na bieżąco wg najważniejszych potrzeb, takich jak: naśladowanie, motoryka mała i duża, percepcja, koordynacja wzrokowo-ruchowa, czynności poznawcze, komunikacja, mowa czynna, zachowania niepożądane.Realizują go sami rodzice ew. z pomocą ochotników .

Istnieje również profil psychoedukacyjny dla młodzieży i dorosłych tzw. AAPEP , który wyznacza główne kierunki do osiągnięcia najważniejszych umiejętności życiowych, by móc funkcjonować samodzielnie w dorosłości.

Obecnie coraz częściej w terapii dziecka z autyzmem stosuje się terapię EEG Biofeedback, zwaną też „terapią XXI wieku”. Jest to oficjalna metoda terapeutyczna wpisana do Międzynarodowego Spisu Procedur Medycznych, stosowna z powodzeniem już niemal na całym świecie. W Polsce dostępna jest od około dziesięciu lat. Daje ona dobre rezultaty i doskonaląc pracę mózgu, wpływa pozytywnie na funkcjonowanie dziecka. Badania kliniczne prowadzone w ADD Centre w Kanadzie na dzieciach z syndromem Aspergera wykazały znaczące zmniejszenie objawów a także wzrost ilorazu inteligencji (IQ) średnio o 9 punktów. Polskie badania i publikacje naukowe prof. W. Sobańca z Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku, tylko potwierdzają korzystny wpływ terapii EEG Biofeedbeack w pracy z dziećmi autystycznymi. Praktyka pokazuje, że już po 20 treningach można osiągnąć postępy w funkcjonowaniu dziecka, a kolejne, systematycznie prowadzone treningi przynoszą dobre rezultaty. Oczywiście tempo terapii musi być indywidualnie dostosowane do możliwości dziecka a sama terapia prowadzona przez wykwalifikowanych terapeutów. Jest to na pewno metoda z którą  wiążą się duże nadzieje w leczeniu dzieci z autyzmem.

Ta koncepcja (znana w Polsce jako Metoda Opcji) została opracowana przez rodziców dla rodziców oraz profesjonalistów, by nauczyć ich jak opracować i wdrożyć domowy, skoncentrowany na dziecku program terapeutyczny. Program Son-Rise zakłada, że to rodzice są dla dziecka najlepszym źródłem informacji, dlatego ten program edukacyjny jest ukierunkowany nie tylko na dzieci, ale również na rodziców. Rodzice uczeni są konkretnych narzędzi dotyczących edukacji i postawy oraz technik, pomocnych w tym, aby być jak najbardziej efektywnym nauczycielem oraz terapeutą, jakiego tylko dziecko może mieć. Umożliwia to dziecku wyjątkowe postępy we wszystkich obszarach nauki, rozwoju, komunikacji i zdobywaniu różnych umiejętności. Program Son-Rise został zapoczątkowany w 1974 roku przez rodziców - Barry'ego Neila'a Kaufman'a (autora bestselera: „Przebudzenie syna” /„Son-Rise: Miracle Continues”/),oraz Samahrię Lyte Kaufman, którzy stworzyli go wtedy dla swojego syna. Obecnie istnieje założone przez nich światowe centrum nauczania Programu Son-Rise czyli Amerykańskie Centrum Terapii Autyzmu). Razem z wysoko wykwalifikowanymi terapeutami-nauczycielami udowadniają w nim, że autyzm nie musi być wyrokiem dożywocia. Pokazują tysiącom rodziców i profesjonalistów z całego świata jak pomóc dzieciom osiągać rzeczy, które inni uznawali za nieosiągalne.

Czytaj więcej...

Arteterapia czyli szeroko rozumiana terapia przez sztukę, w której można wyróżnić psychoterapię sztuką i terapię sztuką w ujęciu pedagogicznym. Bazuje na wykorzystywaniu leczniczych i terapeutycznych walorów poszczególnych dziedzin sztuki w procesie oddziaływania na osobowość człowieka, a w szczególności jego sferę emocjonalną. Kulminacyjnym momentem każdej sesji terapeutycznej (spotkania z klientem - podopiecznym) jest wyładowanie negatywnych, skumulowanych emocji, zrzucenie „wewnętrznych blokad”, podobnie jak w starożytnym „katharsis” – doświadczenie oczyszczenia (dziś mówimy o psychokatharsis).

Czytaj więcej...

Terapia Holding jest metodą konfrontacji matki z autystycznym dzieckiem. Sposób ten jest kontrowersyjny, gdyż dopuszcza stosowanie przemocy i rzadko przynosi pożądane rezultaty.Terapia Holding, tak zwana "metoda wymuszonego kontaktu", została opracowana w 1983 roku przez Martę Welch. Metoda ta jest oparta na ówcześnie panującym przeświadczeniu, iż przyczyną autyzmu u dziecka jest wcześnie zaburzona relacja między nim a matką. Przyczyn pojawienia się autyzmu doszukiwano się wówczas w nieodpowiednich postawach matki i zachowaniach, które mogłyby doprowadzić do zerwania tej pierwotnej więzi, lub jej zaburzenia.

Dziecko chore na autyzm unika kontaktów z ludźmi, zachowuje się tak, jakby tych interakcji nie potrzebowało. Dzieci autystyczne inaczej postrzegają siebie i otoczenie, w ich świecie inni ludzie nie zajmują szczególnie ważnego miejsca, liczy się za to świat ich wewnętrznych przeżyć oraz otaczających je przedmiotów. Nie udowodniono natomiast, iż zaburzenia kontaktu z otoczeniem wynikają z zaburzenia pierwotnej więzi z matką. Terapia Holding w autyzmie polega na demonstracji siły matki i jej fizycznej przewagi nad dzieckiem. Metoda ta zmusza dziecko do interakcji z matką, dlatego jest metodą kontrowersyjną i brutalną. Terapia Holding przebiega według następujących etapów:konfrontacja, odrzucenie, rozwiązanie. Podczas konfrontacji matka trzyma dziecko na kolanach w pozycji zmuszającej je do kontaktu wzrokowego i jednocześnie uniemożliwiającej ucieczkę, w następnej fazie następuje zaś silna reakcja odrzucająca dziecka, podczas której protestuje ono krzykiem, płaczem i wyrywaniem się, możliwe są także wymioty oraz moczenie się. Faza ta sprawia, iż w matce narasta ogromne napięcie, jest to również moment, w którym może ona wykrzyczeć swoją złość i żal wobec dziecka. Na ostatnim etapie dziecko wycisza się, poddaje i z założenia akceptuje sytuację, w której się znalazło.

Czytaj więcej...

Terapia behawioralna (Applied Behavior Analysis ABA) jest jedną z podstawowych i najbardziej znanych form terapii edukacyjnej dzieci i młodzieży ze spektrum autyzmu. Specyfika zaburzeń funkcjonowania dzieci ze spektrum autyzmemu przede wszystkim w sferze kontaktów społecznych i komunikacji, stanowi ogromne wyzwanie dla rodziców, nauczycieli i terapeutów. Wiele tradycyjnych form oddziaływania terapeutycznego okazuje się nieskutecznych w zetknięciu z tak szerokim zakresem deficytów rozwojowych. Obecnie najlepsze rezultaty (o czym świadczą obiektywne badania), przynosi wcześnie podjęta, intensywna terapia behawioralna, oparta o założenia współczesnej teorii uczenia się.Behawioralny proces terapeutyczno - edukacyjny polega na kształtowaniu u dziecka jak największej ilości zachowań adaptacyjnych, które rozwiną jego niezależność i umożliwią mu efektywne funkcjonowanie w środowisku.

Czytaj więcej...

Hipoterapia jest to ukierunkowane działanie terapeutyczne mające służyć poprawie funkcjonowania człowieka w sferach fizycznej, emocjonalnej, poznawczej i/lub społecznej, podczas którego, specjalnie przygotowany koń, stanowi integralną część procesu terapeutycznego.
Realizowana jest przez wykwalifikowanego hipoterapeutę zgodnie z zaleceniami lekarza kierującego na hipoterapię i we współpracy z innymi specjalistami prowadzącymi danego pacjenta.

ODDZIAŁYWANIE HIPOTERAPII
1. Sfera fizyczna – podnoszenie ogólnej sprawności, normalizacja napięcia mięśniowego; torowanie prawidłowego wzorca chodu; poprawa koordynacyjnych zdolności motorycznych, głównie równowagi i poczucia rytmu; poprawa orientacji w przestrzeni i schemacie własnego ciała; stymulacja i normalizacja czucia głębokiego oraz powierzchniowego.
2. Sfera emocjonalno - motywacyjna – wzrost motywacji i akceptacji procesu terapeutycznego; zwiększenie poczucia własnej wartości; zmniejszenie zaburzeń emocjonalnych.
3. Sfera poznawcza – stymulacja odbioru wrażeń zmysłowych; poprawa percepcji wzrokowej i słuchowej; stymulacja uwagi, pamięci, myślenia, mowy; nabywanie i rozwijanie nowych umiejętności.
4. Sfera społeczna – aktywizacja psychospołeczna; rozwijanie pozytywnych relacji społecznych.

Czytaj więcej...

Terapia integracji sensorycznej ma postać ukierunkowanej zabawy w której dziecko chętnie uczestniczy i ma przekonanie, że tworzy zajęcia wspólnie z terapeutą. Podczas terapii nie uczy się dzieci konkretnych umiejętności. Cel terapii skoncentrowany jest raczej na poprawie integracji pomiędzy zmysłami w układzie nerwowym. W pracy tą metodą terapeuta stymuluje zmysły dziecka oraz usprawnia takie zakresy jak np: motoryka mała, motoryka duża, koordynacja wzrokowo-ruchowa.

Zadaniem terapii SI jest zatem, dostarczenie dziecku, podczas jego aktywności ruchowej, kontrolowanej przez terapeutę ilości bodźców sensorycznych, wywołujących w konsekwencji poprawę integracji bodźców docierających do dziecka zarówno z otoczenia, jak i z jego ciała. Terapeuta przy zastosowaniu odpowiednich technik, eliminuje, wyhamowuje lub ogranicza niepożądane bodźce obecne przy nadwrażliwościach sensorycznych lub dostarcza silne bodźce, co jest konieczne przy podwrażliwościach systemów sensorycznych.
Nie ma tutaj powtarzanego schematu ćwiczeń, ale raczej „sztuka" ciągłej analizy zachowania dziecka i stałego doboru i modyfikacji ćwiczeń tak, aby dziecko było w stanie odpowiadać na nie coraz bardziej złożonymi reakcjami adaptacyjnymi.

Czytaj więcej...

PROGRAM HANDLE  - akronim od nazwy Holistc Approach to Neuro Development and Learning Efficiency (Holistyczne Podejście do Neurorozwoju  i Efektywności Uczenia się). Twórcą programu jest  Judith Bluestone - autystka wysoko funkcjonująca, która  w okresie dzieciństwa  i  wczesnej młodości cierpiała na bardzo duże zaburzenia w odbiorze bodźców  i zaburzenia kontaktów  społecznych.  Analizując swoje doznania płynące z różnych układów  całego ciała podjęła się łączenia różnorodnych wątków w spójną teorię w oparciu o najnowsze badania  z zakresu neurologii,  gastrologii i psychologii.  Swoje przemyślenia  i wnioski  dotyczące autyzmu, który jest złożonym zaburzeniem neurologicznym  przedstawiła w książce „Materia autyzmu”. Przemyślenia te stały się impulsem do powstania   PROGRAMU  HANDLE – DIAGNOSTYCZNO-TERAPEUTYCZNEGO.  Judith Bluestone  stwierdza – jesteśmy istotami energetycznymi, żyjącymi w świecie energii. To, co postrzegamy jako dźwięk, światło, dotyk, ruch, to różne formy energii , którą odbierają nasze zmysły. Kiedy organizm dobrze funkcjonuje, integrujemy te rozproszone formy energii w spójna całość i odbieramy  świat „takim jakim jest”. Rzeczywistość jest w oku patrzącego a także w jego uszach, skórze, mięśniach, ścięgnach i żołądku. Zaburzona  integracja bodźców zakłóca  funkcjonowanie  człowieka i  jest przyczyną przewlekłego stresu, który uniemożliwia wyjście z tego ”zaklętego kręgu” bez  właściwej pomocy z zewnątrz. 

Czytaj więcej...

Pojawiające się od dawna badania potwierdzają tezę, że autyzm jest chorobą całego ciała, bardzo skomplikowaną, na którą składa się wiele czynników z różnych dziedzin wiedzy medycznej. Bardzo wiele przypadków autyzmu jest wynikiem rozregulowania systemu immunologicznego, co wpływa na zdolność organizmu do rozkładu pewnych białek, zwalczania drożdży i bakterii.
Od pewnego czasu lekarze stosujący podejście DAN! (Defeat Autism Now! – Pokonaj Autyzm Teraz!) koncentrują się na leczeniu wszystkich aspektów medycznych choroby. Autyzm jest tak skomplikowaną chorobą, że do teraz nie zbadano jego przyczyn. Właściwa, indywidualna terapia dla tylko jednego dziecka wymaga podejścia interdyscyplinarnego i rozległej wiedzy z zakresu m.in. neurologii, genetyki, gastrologii, alergologii, dietetyki, psychologii, psychiatrii i logopedii. Kompleksowe leczenie dziecka polega najczęściej na ustaleniu diety, suplementacji oraz intensywnej terapii psychologicznej i logopedycznej.  Przeczytaj artykuł z czasopisma WPROST na ten temat. Wynikiem stosowania filozofii DAN! jest rosnąca liczba autystycznych dzieci, które robią wielkie postępy, a wiele z nich odzyskuje zdrowie.

Czytaj więcej...

Dogoterapia ma swoją długą, ale nie udokumentowaną do końca historię. Dopiero w drugiej połowie XX wieku pojawiły się pierwsze badania nad wpływem zwierząt na ludzi. W 1962 r. amerykański psycholog dziecięcy, Borys Levision, na łamach pisma Mental Hegiene opublikował pracę pt.”The dog as a co-therapis”. Naukowiec stwierdził, że dzieci autystyczne, które mają problem z nawiązaniem kontaktu z dorosłymi, z większą łatwością nawiązują więź ze swoimi psami. To przyczyniło się do wykorzystywania psów w terapii dzieci autystycznych.
Badania przeprowadzone przez J.McNicholasa i G.M. Colinsa na uniwersytecie Warwick wykazały, że obecność zwierząt w życiu dzieci autystycznych w znacznym stopniu przyczyniła się do zaniku agresywnych zachowań w stosunku do otoczenia.

Czytaj więcej...

Wspieraj nas na Allegro

Kup i pomóż chorym dzieciom

 

Fundacja posiada status

Organizacji Pożytku Publicznego

Fundacja Na Rzecz Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym „Nowa Nadzieja” powstała w 2008 jako efekt wysiłku grupy rodziców chorych dzieci. Od września 2009 r. Fundacja posiada status Organizacji Pożytku Publicznego.

KRS 0000321541

Infolinia do Fundacji

Godziny działania infolinii:

  • Poniedziałek: 13.30-18.00
  • Wtorek: 9.00-15.00
  • Środa: 9.00-15.00
  • Czwartek: 9.00-15.00
  • Piątek: 9.00-15.00


Wspierają nas:

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies.